قانون هزینه تعمیر آسانسور در آپارتمان

آسانسور دیگر یک وسیله لوکس در ساختمان ها نیست؛ به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره ما در آپارتمان ها و مجتمع های تجاری تبدیل شده است. تصور بالا رفتن از پله های زیاد، به خصوص برای افراد مسن یا کسانی که وسایلی حمل می کنند، بدون آسانسور سخت است. این وسیله کارآمد، راحتی و دسترسی آسان به طبقات مختلف را فراهم می کند. اما همین راحتی، نیازمند توجه و مراقبت مداوم است. آسانسور مانند هر دستگاه مکانیکی دیگری، فرسوده می شود و نیاز به بازرسی های دوره ای، سرویس منظم و گاهی تعمیرات دارد. مسئله مهم اینجاست که حفظ کارکرد ایمن و بی وقفه آن، هزینه هایی را به دنبال دارد. از سرویس های ماهیانه گرفته تا تعمیرات پیش بینی نشده یا حتی تعویض قطعات گران قیمت، همگی مبالغی را به هزینه های ساختمان اضافه می کنند. هدف ما در این نوشته، بررسی شفاف و دقیق جنبه های گوناگون این هزینه هاست.

قانون هزینه تعمیر آسانسور در آپارتمان ها

برای تعیین مسئولیت هزینه‌های مربوط به آسانسور، نخست باید به قانون تملک آپارتمان‌ها مراجعه کنیم. بر اساس ماده 2 قانون تملک آپارتمان ها، آسانسور در کنار بخش هایی مانند راه پله، راهرو، پشت بام و موتورخانه جزو مشاعات ساختمان محسوب می‌شود. برای مشاهده کامل قانون مشاعات ساختمان کلیک کنید.

به همین دلیل، هزینه های مربوط به نگهداری، سرویس و تعمیر آسانسور نیز در دسته هزینه های مشترک ساختمان قرار می‌گیرد. طبق ماده 4 قانون تملک آپارتمان ها و ماده 23 آیین نامه اجرایی، تمامی مالکان و ساکنان موظف‌اند سهم قانونی خود را برای هزینه های مشترک و هزینه های مربوط به حفظ و نگهداری مشاعات پرداخت کنند، حتی اگر واحد خالی از سکنه باشد.

این مسئله درباره پرداخت هزینه آسانسور نیز صدق می‌کند؛ به طوریکه تمام واحدها باید این هزینه را بپردازند و استفاده یا عدم استفاده آن ها از آسانسور، هیچ تاثیری در پرداخت یا عدم پرداخت شارژ آپارتمان ندارد.

هزینه های آسانسور شامل چه مواردی می شود؟

هزینه‌های مرتبط با آسانسور معمولا در چند دسته اصلی قرار می‌گیرند:

• هزینه سرویس و نگهداری ماهانه
• هزینه تعمیرات جزئی
• هزینه تعمیرات اساسی
• هزینه بازرسی و دریافت تاییدیه استاندارد
• هزینه بیمه آسانسور
• هزینه برق مصرفی آسانسور
• هزینه نوسازی یا تعویض کامل تجهیزات فرسوده

طبق ماده 4 قانون تملک آپارتمان ها، اگر در اساسنامه ساختمان یا مصوبات مجمع عمومی روش دیگری تعیین نشده باشد، هزینه های مشترک معمولا بر اساس سهم هر واحد از مشاعات یا متراژ واحدها محاسبه می‌شود.

تفاوت تعمیرات جزئی و تعمیرات اساسی آسانسور

شناخت تفاوت این دو نوع هزینه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در برخی موارد تعیین مسئول پرداخت هزینه به همین موضوع بستگی دارد.

هر دو دسته در حالت عادی جزو هزینه های مشترک ساختمان محسوب می‌شوند؛ اما در خصوص رابطه مالک و مستاجر، شرایط متفاوتی وجود دارد که در ادامه بررسی خواهیم کرد.

هزینه تعمیر آسانسور برای طبقه اول

یکی از رایج ترین اختلافات در ساختمان های مسکونی این است که آیا ساکنان طبقه اول یا همکف باید هزینه تعمیر آسانسور را بپردازند یا خیر؟ بسیاری از این افراد معتقدند چون استفاده چندانی از آسانسور ندارند، نباید در هزینه های تعمیر و نگهداری آن مشارکت کنند.

اما آیا قانون نیز چنین نظری دارد؟ پاسخ کوتاه این است: خیر.

بر اساس ماده 4 قانون تملک آپارتمان ها، آسانسور یکی از بخش های مشاع ساختمان محسوب می‌شود و تمامی مالکان در حفظ، نگهداری و تامین هزینه های آن مسئولیت دارند. به بیان دیگر، میزان استفاده از آسانسور ملاک تعیین سهم هزینه نیست؛ بلکه مالکیت در مشاعات ساختمان اهمیت دارد.

دلایل مختلفی برای این موضوع وجود دارد.

• وجود یک آسانسور سالم و فعال، ارزش کلی تمام واحدهای ساختمان، از جمله واحد طبقه اول را بالا می برد. اگر آسانسور خراب باشد یا به درستی کار نکند، روی قیمت فروش یا اجاره همه واحدها تأثیر منفی می گذارد.
• ممکن است ساکنین طبقه اول نیز در شرایط خاصی نیاز به استفاده از آسانسور پیدا کنند، مثلاً هنگام جابجایی وسایل سنگین یا زمانی که مهمان سالمندی دارند. علاوه بر این، هزینه های تعمیر آسانسور فقط مربوط به استفاده از کابین نیست؛ بخش زیادی از این هزینه ها صرف نگهداری و تعمیر چاه آسانسور، موتورخانه (که معمولاً در پشت بام یا زیرزمین قرار دارد)، سیم بکسل ها، ریل ها و تابلو فرمان می شود که همگی جزو ساختار کلی آسانسور و مشاعات هستند.

در نتیجه، طبق قانون و عرف معمول، ساکنین طبقه اول نیز مانند سایر طبقات، باید سهم خود را از هزینه تعمیرات آسانسور بپردازند.

نقش مدیر ساختمان در مدیریت هزینه های آسانسور

مدیر یا هیئت مدیره ساختمان وظایف مهمی در این زمینه دارند:

• بررسی وضعیت فنی آسانسور
• دریافت استعلام قیمت از شرکت های معتبر
• اطلاع رسانی به مالکان
• محاسبه سهم هر واحد
• جمع آوری هزینه ها
• نظارت بر اجرای تعمیرات

برای مدیریت دقیق‌تر هزینه‌ها، ثبت پرداخت‌ها و محاسبه سهم هر واحد، می‌توانید از نرم افزار مدیریت ساختمان رایگان استفاده کنید.

اگر یکی از واحدها هزینه تعمیر آسانسور را پرداخت نکند چه باید کرد؟

پرداخت هزینه های مربوط به مشاعات ساختمان یک الزام قانونی است. بنابراین، هیچ یک از مالکان یا ساکنان نمی‌توانند به بهانه استفاده نکردن از آسانسور یا اعتراض به مبلغ هزینه ها از پرداخت سهم خود خودداری کنند.

در صورت امتناع یک واحد از پرداخت هزینه‌های مصوب ساختمان، مدیر یا هیئت مدیره می‌تواند:

• اخطار کتبی صادر کند.
• بدهی واحد را به صورت رسمی اعلام کند.
• از طریق مراجع قانونی برای وصول مطالبات اقدام کند.
• مطابق ماده 10 مکرر قانون تملک آپارتمان ها، پیگیری حقوقی انجام دهد.

برای مشاهده راه حل مشکل عدم پرداخت هزینه تعمیرات ساختمان با جزئیات کامل کلیک کنید.

به همین دلیل، لازم است مدیریت ساختمان تمامی هزینه های مربوط به تعمیر و نگهداری آسانسور را به صورت شفاف ثبت و مستند سازی کند تا در صورت بروز اختلاف، امکان پیگیری قانونی وجود داشته باشد.

نحوه محاسبه هزینه تعمیر و نگهداری آسانسور در ساختمان

یکی از سوالات رایج مالکان و مدیران ساختمان این است که هزینه های مربوط به آسانسور در ساختمان های چند واحدی چگونه بین ساکنان تقسیم می‌شود.

نحوه محاسبه هزینه ها به قوانین ساختمان، اساسنامه و مصوبات مجمع مالکان بستگی دارد. در ادامه، انواع روش های پرداخت را برای این مثال بررسی می‌کنیم:

1. روش اول: تقسیم واحدی هزینه آسانسور

در اغلب موارد هزینه های مشترک آسانسور میان تمامی واحدها به طور مساوی تقسیم می‌شود. برای مثال، اگر در یک ساختمان ۱۰ واحدی، هزینه تعمیر آسانسور 50 میلیون تومان شده باشد، هزینه به صورت زیر محاسبه می‌شود:

سهم هر واحد = هزینه کل تعمیر ÷ تعداد واحدها

50 میلیون ÷ 10 = 5 میلیون (سهم هر واحد)

2. روش دوم: تقسیم هزینه آسانسور بر اساس متراژ واحدها

در این روش، هر واحد بر اساس متراژ ملک خود، سهم خود را می‌پردازد. هر چه متراژ واحد بیشتر باشد، سهم واحد نیز بیشتر خواهد بود.

سهم هر واحد = (متراژ واحد ÷ مجموع متراژ کل ساختمان) × کل هزینه

برای مثال:

اگر مجموع متراژ کل ساختمان = 1000 متر

و متراژ یک واحد = 100 متر

و هزینه کل تعمیر = 50 میلیون تومان

(100 ÷ 1000) × 50 میلیون = 5 میلیون (سهم واحد 100 متری)

3. روش سوم: تقسیم هزینه آسانسور بر اساس طبقه

در برخی ساختمان ها هزینه ها بر اساس طبقه نیز تقسیم می‌شود؛ یعنی طبقات بالاتر سهم بیشتری می‌پردازند.

سهم پایه هر واحد = کل هزینه ÷ مجموع ضرایب طبقات

و سپس:

سهم هر واحد = سهم پایه × ضریب طبقه

مثال ساده فرضی:

اگر یک ساختمانی 5 طبقه باشد

و هزینه تعمیر آسانسور = 50 میلیون تومان

• طبقه 1 = 1
• طبقه 2 = 1.2
• طبقه 3 = 1.4
• طبقه 4 = 1.6
• طبقه 5 = 1.8

مجموع ضرایب = 7

سهم پایه = 50 میلیون ÷ 7 ≈ 7,142,857 تومان

• طبقه 1: 7,142,857 × 1 = 7,142,857 تومان
• طبقه 2: 7,142,857 × 1.2 ≈ 8,571,428 تومان
• طبقه 3: 7,142,857 × 1.4 ≈ 10,000,000 تومان
• طبقه 4: 7,142,857 × 1.6 ≈ 11,428,571 تومان
• طبقه 5: 7,142,857 × 1.8 ≈ 12,857,142 تومان

برای مشاهده نحوه محاسبه شارژ ساختمان مسکونی طبق قانون کلیک کنید.

4. روش چهارم: تقسیم هزینه آسانسور به صورت توافقی

در این روش، هزینه ها طبق توافق مالکان یا مصوبه مجمع تقسیم می‌شود و تابع فرمول ثابتی نیست.

سهم هر واحد = (درصد توافق شده × کل هزینه)

برای مثال:

اگر توافق شود:

• 40٪ هزینه به صورت مساوی بین همه واحدها تقسیم شود
• 60٪ باقی مانده بر اساس متراژ

اگر مجموع متراژ کل ساختمان = 1000 متر

و متراژ یک واحد = 100 متر

و هزینه کل تعمیر = 50 میلیون تومان

و تعدا واحدها = 10 واحد

بخش مساوی:

50 میلیون × 40٪ = 20 میلیون

20 میلیون ÷ 10 = 2 میلیون تومان (بخش ثابت)

بخش متراژی:

50 میلیون × 60% = 30 میلیون

(100 ÷ 1000) × 30 میلیون = 3 میلیون (سهم واحد 100 متری)

و سپس سهم هر واحد بدین صورت محاسبه می‌شود.

در انتها:

سهم یک واحد = بخش ثابت + بخش متراژی

3 میلیون + 2 میلیون = 5 میلیون (کل سهم یک واحد 100 متری در یک ساختمان 10 واحدی)

هزینه تعمیر آسانسور بر عهده کیست؟

پاسخ این سوال به علت خرابی آسانسور بستگی دارد. در اغلب موارد، خرابی ها ناشی از استهلاک طبیعی تجهیزات و استفاده روزمره هستند. در چنین شرایطی، هزینه تعمیرات به عنوان هزینه مشترک ساختمان شناخته می‌شود و میان مالکان تقسیم خواهد شد. اما همیشه ماجرا به این سادگی نیست.

تعمیرات ناشی از فرسودگی و استهلاک

اگر خرابی آسانسور به دلایل زیر رخ داده باشد:

• فرسودگی قطعات
• پایان عمر مفید تجهیزات
• استهلاک ناشی از استفاده عادی
• نقص فنی در سیستم های مکانیکی یا الکتریکی

هزینه تعمیرات بر عهده تمامی مالکان ساختمان خواهد بود.

همچنین بخوانید : راه های پیشگیری از خرابی لوازم ساختمان

تعمیرات ناشی از استفاده نادرست

گاهی خرابی آسانسور به دلیل رفتار نادرست یک شخص ایجاد می‌شود. برای مثال:

• حمل بار بیش از ظرفیت مجاز
• آسیب به درب آسانسور هنگام اسباب کشی
• تخریب عمدی تجهیزات
• آسیب رساندن به دکمه ها یا کابین

اگر مدیر ساختمان یا هیئت مدیره بتوانند مسئول حادثه را به طور قطعی شناسایی کنند، شخص متخلف باید هزینه تعمیرات را بپردازد و سایر واحدها مسئولیتی در این زمینه نخواهند داشت.

هزینه تعمیر آسانسور با مالک است یا مستاجر

این سؤال یکی از پرتکرارترین ابهامات در ساختمان های اجاره‌ای است. برای پاسخ باید میان تعمیرات اساسی و هزینه های جاری تفاوت قائل شویم.

هزینه هایی که بر عهده مالک است :

مالک مسئول پرداخت هزینه هایی است که به حفظ و نگهداری آسانسور مربوط می‌شود. از جمله:

• تعویض موتور آسانسور
• تعویض سیم بکسل
• تعمیر یا تعویض تابلو فرمان
• بازسازی سیستم های اصلی آسانسور
• نوسازی تجهیزات فرسوده

این موارد جزو تعمیرات اساسی محسوب می‌شوند و پرداخت آن ها بر عهده مالک است.

هزینه هایی که بر عهده مستاجر است :

برخی هزینه های جزئی و مصرفی ممکن است طبق قرارداد اجاره بر عهده مستاجر قرار بگیرند؛ مانند:

• تعویض لامپ کابین
• رفع ایرادات جزئی ناشی از استفاده روزمره
• بخشی از هزینه های جاری ساختمان

البته ملاک اصلی در این موارد، توافقی است که در قرارداد اجاره ثبت شده است.

هزینه بیمه آسانسور با مالک است یا مستاجر

بیمه آسانسور یکی از مهم ترین الزامات ایمنی ساختمان است که بر عهده مالک است و متاسفانه برخی مجتمع ها آن را نادیده می‌گیرند. در حالی که وقوع یک حادثه در آسانسور می‌تواند خسارت های جانی و مالی سنگینی برای ساکنان و مدیر ساختمان به همراه داشته باشد.

بیمه مسئولیت آسانسور برای جبران خسارت های احتمالی ناشی از نقص فنی، حوادث و آسیب های وارد شده به استفاده کنندگان طراحی شده است. به همین دلیل، داشتن بیمه معتبر نه تنها یک اقدام احتیاطی است، بلکه در بسیاری از موارد یک ضرورت قانونی محسوب می‌شود.

در چنین شرایطی مدیر ساختمان موظف است:

• بیمه آسانسور را به موقع تمدید کند.
• مدارک بیمه را نگهداری کند.
• هزینه بیمه را میان مالکان تقسیم کند.
• از اعتبار بیمه نامه اطمینان حاصل کند.

اقدامات لازم برای افزایش امنیت ساختمان 

چرا هزینه بیمه آسانسور بر عهده مالک است؟

هزینه بیمه آسانسور جزو هزینه های روزمره ساختمان نیست، بلکه مربوط به حفاظت از یکی از مهم ترین بخش های مشاع ساختمان است. از این رو، این هزینه در دسته هزینه های اساسی قرار می‌گیرد و بر عهده مالک است.

عدم تمدید بیمه می‌تواند در زمان بروز حادثه، مسئولیت حقوقی و مالی سنگینی برای مدیر ساختمان و مالکان ایجاد کند.

هزینه سرویس ماهیانه آسانسور بر عهده چه کسی است؟

سرویس دوره‌ای آسانسور یکی دیگر از اقدامات مهم برای افزایش ایمنی، کاهش خرابی ها و افزایش عمر تجهیزات است. بسیاری از خرابی های پرهزینه آسانسور به دلیل بی توجهی به همین سرویس ماهانه رخ می‌دهد.

در سرویس‌های دوره‌ای معمولا موارد زیر بررسی می‌شود:

• عملکرد موتور و تابلو فرمان
• وضعیت سیم بکسل ها
• عملکرد درب ها
• سیستم ترمز و ایمنی
• روغن کاری قطعات متحرک
• تنظیم تجهیزات الکترونیکی
• بررسی عملکرد کابین و طبقات

هزینه این خدمات را معمولا به صورت ماهانه یا دوره‌ای به شرکت سرویس دهنده پرداخت می‌کنند و بخشی از هزینه های جاری ساختمان به شمار می‌رود.

از نظر حقوقی، هزینه سرویس آسانسور به نگهداری مشاعات ساختمان مربوط است و در نهایت جزو هزینه های ساختمان محسوب می‌شود. در عمل، این مبلغ از شارژ ماهانه پرداخت می‌شود و چون شارژ ساختمان معمولا بر عهده استفاده کننده ملک است، پس مستاجر آن را پرداخت می‌کند.

مسئولیت پرداخت هزینه های آسانسور؛ مالک یا مستاجر؟

به طور کلی میتوان به صورت زیر هزینه ها را دسته بندی کرد :

چه عواملی هزینه تعمیر آسانسور را افزایش می‌دهند؟

هزینه تعمیر و نگهداری آسانسور در همه ساختمان‌ ا یکسان نیست و عوامل مختلفی می‌توانند باعث افزایش یا کاهش هزینه‌های تعمیرات شوند. آشنایی با این عوامل به مدیران ساختمان و مالکان کمک می‌کند تا برنامه ریزی دقیق تری برای هزینه های احتمالی داشته باشند:

• تعداد طبقات ساختمان

هرچه تعداد طبقات بیشتر باشد، آسانسور مسیر طولانی تری را طی می‌کند و استهلاک قطعاتی مانند موتور، سیم بکسل و ریل ها افزایش می‌یابد. به همین دلیل، هزینه تعمیر و نگهداری در برج ها معمولا بیشتر است.

• برند آسانسور

برند آسانسور و قطعات استفاده شده در آن تاثیر مستقیمی بر هزینه تعمیرات دارد. برخی برندهای معتبر از قطعات اختصاصی استفاده می‌کنند که تهیه یا تعویض آن ها هزینه بیشتری به همراه دارد.

• عمر آسانسور

آسانسورهای قدیمی به دلیل فرسودگی بیشتر قطعات، نیاز بیشتری به تعمیر و سرویس دارند. در ساختمان هایی که بیش از ۱۰ تا ۱۵ سال از عمر آسانسور می‌گذرد، هزینه های نگهداری معمولا افزایش پیدا می‌کند.

• میزان تردد ساکنان

هرچه تعداد دفعات استفاده از آسانسور بیشتر باشد، قطعات مکانیکی و الکترونیکی سریع تر مستهلک می‌شوند. به همین دلیل، آسانسور مجتمع های پرتردد معمولا به سرویس و تعمیرات بیشتری نیاز دارد.

• تعداد واحدهای ساختمان

در ساختمان های بزرگ تر و مجتمع های پرجمعیت، میزان استفاده از آسانسور افزایش پیدا می‌کند. این موضوع می‌تواند موجب استهلاک بیشتر تجهیزات و افزایش هزینه های نگهداری شود.

• نوع موتور آسانسور

هزینه تعمیر موتورهای گیربکسی و گیرلس با یکدیگر متفاوت است. موتورهای پیشرفته تر معمولا عملکرد بهتری دارند، اما در صورت خرابی، هزینه تعمیر یا تعویض آن ها بیشتر خواهد بود.

• ایرانی یا وارداتی بودن قطعات

یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده هزینه تعمیر آسانسور، نوع قطعات مورد استفاده است. قطعات وارداتی معمولاً قیمت بالاتری نسبت به نمونه‌های داخلی دارند و نوسانات نرخ ارز نیز می‌تواند بر هزینه نهایی تعمیرات تأثیر بگذارد.

مدیریت هزینه های تعمیر و نگهداری آسانسور با مای لابی من

مدیریت هزینه های مربوط به آسانسور و دیگر بخش های مشترک ساختمان، شامل پیگیری تعمیرات، جمع آوری شارژ، پرداخت به موقع به شرکت های خدماتی و بیمه، می تواند برای مدیران ساختمان کاری پیچیده و وقت گیر باشد. ثبت دقیق هزینه ها، اطمینان از پرداخت سهم هر واحد، و رسیدگی سریع به درخواست های تعمیراتی نیازمند نظم و ابزار مناسب است. خوشبختانه امروزه با پیشرفت فناوری، راهکارهای نوینی برای تسهیل این امور به وجود آمده اند. پلتفرم های مدیریت ساختمان به مدیران کمک می کنند تا این وظایف را به شکلی کارآمدتر و شفاف تر انجام دهند. یکی از این ابزارها، پلتفرم مدیریت ساختمان «مای لابی من» است.

اپلیکیشن مدیریت ساختمان مای لابی من در واقع یک نرم افزار جامع برای مدیریت سیستم مالی و امکانات ساختمان است که روی تمام پلتفرم ها در دسترس قرار دارد. این سامانه به مدیران ساختمان کمک می کند تا تمام هزینه های ساختمان، از جمله هزینه های مربوط به آسانسور، را به صورت دقیق ثبت و مدیریت کنند. علاوه بر این، امکان برنامه ریزی و پیگیری کارهای تعمیراتی و سرویس های دوره ای مانند سرویس ماهیانه آسانسور را فراهم می کند تا هیچ کاری از قلم نیفتد و همه چیز به موقع انجام شود. برخی از ویژگی های مای لابی من شامل موارد زیر می شود :

استفاده از چنین ابزارهایی می تواند به کاهش اختلافات، افزایش شفافیت مالی و بهبود کلی کیفیت مدیریت ساختمان کمک شایانی کند.

نگاهی به هزینه های تقریبی تعمیرات و سرویس آسانسور

برای اینکه درک بهتری از سطح هزینه های مرتبط با آسانسور داشته باشیم، در ادامه یک جدول تقریبی از هزینه های برخی تعمیرات و سرویس های رایج آسانسور ارائه می شود. بسیار مهم است که توجه داشته باشید این اعداد صرفاً تخمینی و حدودی هستند و ممکن است بسته به نوع آسانسور (کششی، هیدرولیک)، برند قطعات، تعداد توقف ها، عمر دستگاه، شهر و منطقه ساختمان شما و همچنین شرکت خدماتی که با آن قرارداد دارید، تفاوت های قابل توجهی داشته باشند. هدف از این جدول صرفاً ارائه یک دید کلی است.

سوالات متداول

1. آیا واحد همکف باید هزینه آسانسور پرداخت کند؟

بله؛ آسانسور جزو مشاعات ساختمان است و تمامی مالکان، حتی ساکنان همکف، موظف به پرداخت سهم خود هستند.

2. آیا واحد خالی باید هزینه آسانسور بدهد؟

بله؛ خالی بودن واحد باعث معافیت مالک از پرداخت هزینه های مشاعات ساختمان نمی‌شود.

3. آیا هزینه آسانسور بر اساس متراژ محاسبه می‌شود؟

در بسیاری از ساختمان ها هزینه ها بر اساس متراژ محاسبه می‌شود، مگر اینکه در اساسنامه یا مصوبات ساختمان روش دیگری تعیین شده باشد.

4. آیا مستاجر باید هزینه سرویس آسانسور را پرداخت کند؟

اگر هزینه سرویس در شارژ ساختمان لحاظ شده باشد، پرداخت آن معمولا بر عهده مستاجر است.

5. در صورت خرابی آسانسور چه کسی باید برای تعمیر اقدام کند؟

طبق قانون تملک آپارتمان ها، مدیر یا هیئت مدیره ساختمان وظیفه هماهنگی و پیگیری تعمیرات آسانسور را بر عهده دارند.

6. اگر یکی از واحدها هزینه تعمیر آسانسور را پرداخت نکند چه می‌شود؟

مدیر ساختمان می‌تواند از طریق اخطار قانونی و مراجع قضایی برای وصول مطالبات اقدام کند.

7. آیا هزینه برق آسانسور جزو شارژ ساختمان است؟

بله؛ برق مصرفی آسانسور جزو هزینه های مشترک ساختمان است و در شارژ ماهانه محاسبه می‌شود.

8. آیا می‌توان ساکنان یک طبقه را از پرداخت هزینه آسانسور معاف کرد؟

تنها در صورتی که چنین موضوعی در اساسنامه یا توافق رسمی تمامی مالکان تصویب شده باشد، امکان پذیر است.

جمع بندی

همان طور که دیدیم، هزینه های مربوط به آسانسور در یک ساختمان، موارد مختلفی را شامل می شود: از تعمیرات کوچک و بزرگ گرفته تا هزینه ضروری بیمه و سرویس های منظم ماهیانه. درک اینکه مسئولیت پرداخت هر یک از این هزینه ها با چه کسی است، می تواند از بسیاری از اختلافات میان ساکنین، به خصوص بین مالکین و مستاجرین، جلوگیری کند. قاعده اصلی بر اساس قانون تملک آپارتمان ها این است که چون آسانسور بخشی از مشاعات ساختمان محسوب می شود، هزینه های اصلی مربوط به حفظ، نگهداری، تعمیرات اساسی و بیمه آن بر عهده تمام مالکین است و معمولاً بر اساس متراژ واحدها تقسیم می شود، حتی اگر از آسانسور استفاده نکنند. مسئولیت مستاجر عمدتاً به پرداخت شارژ ماهیانه (که هزینه سرویس دوره ای را هم شامل می شود) و در برخی موارد، پرداخت هزینه های تعمیرات بسیار جزئی که ناشی از استفاده معمول باشد (البته اگر در قرارداد اجاره به طور مشخص ذکر شده باشد)، محدود می شود.